|
|
|
|
|
1970 - Teresa i Stanisław Rażniewscy oraz Danuta Koenig organizują pierwszą grupę osób chętnych do nauki jazdy na nartach. W zajęciach nowo utworzonej szkoł narciarskiej początkowa brali udział pracownicy "PP Uzdrowisko" a także ich dzieci w liczbie 10 osób. A więc - uczniowie w różnym wieku ( od 7 - 42 lat ). Grupa ta stanowiła zalążek dzisiejszej Szkoły Narciarskiej i Sudeckiego Klubu Sportowego Aesculap. Na narty wyjeżdżano raz w tygodniu. ![]() Teresa Rażniewska prowadzi tramwaj śnieżny ( 1971 ).
1972 - Przyjęto nową nazwę szkoły. Brzmi ona teraz: Szkoła Narciarska Eskulap przy Kole PTTK nr 5 w Cieplicach Śląskich Zdroju (siedziba szkoły mieści się w budynku PP "Uzdrowisko Cieplice Śl." przy ul. Mireckiego 4. Zmieniono regulamin - wzorowano się na ramowym regulaminie szkół narciarskich PTTK-KTN.
![]() Stanisław Rażniewski i Mieczysław Bogdaszewski z grupą młodzieży pod Łabskim Szczytem ( 1978 ).
1973 - W działalności szkoły następują kolejne zmainy. Wcześniejsze, jeszcze nieregularne, zajęcia turystyki górskiej i suchaj zaprawy teraz stały się obowiązkowe. Postanowiono nie dopuszczać do narciarskich zajęć dzieci bez uprzedniego przygotowania kondycyjnego. Tak, że sezon wydłużył się w Aesculapie o jesienne miesiące ( trwa od października do końca kwietnia ). Jedną z form pracy wychowawczej staje się konkurs wychowawczy trwający na przestrzeni całego sezonu. Polega on na tym, że dzieci oceniane są m.in. ( w punktach na plus i minus ) za zachowanie, pomoc koleżeńską; wymaga się od nich punktualnego przychodzenia na zbiórki, uzyskiwania wysokiej frekwencji udziału w zajęciach. Wystawia się im regularnie oceny za naukę. Współzawodnictwo dyscyplinuje, wzmaga aktywność i poczucie obowiązku u dzieci. Najlepsi narciarze po całosezonowym zbieraniu punktów są nagradzani.
Teresa Rażniewska z grupą dzieci. Odrodzenie ( 1977 ).
W tym czasie weszła do tradycji szkoły giełda sprzętu narciarskiego ( wewnętrzna giełda przedsezonowa, organizowana zazwyczaj w trakcie trwania suchych zapraw na sali gimnastycznej, gdzie rodzice z Aesculapa wymieniali pomiędzy sobą używane przez ich dzieci narty ). Nawiązano także współpracę z Wytwórnią Nart w Szaflarach - kupowano narty po cenie zbytu, aby udostępnić je taniej uczestnikom szkoły. ![]() Tomasz Rażniewski ze swoją grupą. Odrodzenie ( 1977 ).
1974 - Aesculap rozpoczyna organizować obozy zimowe. Pierwszym był obóz w schronisku "Odrodzenie" na Karkonoskiej Przełęczy ( ferie wiosenne, kwiecień 1974 ). Od tego czasu obozy takie stały się częścią cyklu szkoleniowego. W latach 1974 - 1976 rozpoczęto wdrażać w życie wcześniejsze plany uczestnictwa w zawodach sportowych grup szkoleniowych Aesculapa. Reprezentanci szkoły brali niejednokrotnie udział w różnych zawodach narciarskich takich jak: Spartakiady PTTK, Mistrzostwa Szkół Podstawowych i Średnich, Puchar Nowin Jeleniogórskich. Starty w tych imprezach sprzyjały w rozwoju indywidualnej techniki i narciarzy. Doświadczenia zbierane w wyścigach procentowały później, już w trakcie uzyskiwania przez starszych Aesculapiaków stopni instruktorskich. Szybko, bowiem zorientowano się, że aby szkoła mogła dobrze funkcjonować, trzeba zadbać o szkolenie kadr. Wysłano wychowanków na kursy kadrowe PZN. Pierwszymi,
którzy zdobyli stopnie pomocników w roku byli Astrid Koenig, Cezary Zahorski, Tomasz Rażniewski, Michał Rażniewski, Tomasz Kijanka, Aleksander Błachut. Zaczęły się także starty w Ogólnopolskich Zawodach Instruktorów PZN. Pierwszymi osiągnięciami było zajęcie ( 1976 ) 2 miejsca przez Cezarego Zahorskiago i 5 miejsca przez Astrid Koenig w poszczególnych kategoriach wiekowych. ![]() Michał Rażniewski z grupą dzieci. Odrodzenie ( 1977 ).
1975 - Z uwagi na zwiększającą się popularność szkoły i zapisy małych dzieci, postanowiono zatrudnić instruktorki-przedszkolanki. Trzeba nadmienić, że początkowo przyjmowano do szkoły dzieci w wieku powyżej 7-miu lat. Po jakimś czasie zdecydowano się nawet na pracę z pięcio, sześciolatkami. Przez wiele lat z dziećmi pracowali: Teresa Rażniewska, Krystyna Szemplińska oraz Mieczysław Bogdaszewski; obecnie funkcję tę pełni Małgorzata Mierzwińska. ![]() Krystyna Szemplińska ze swoimi maluszkami podczas obozu na Odrodzeniu ( 1987 ).
1977 - W jesieni 1977 roku Aesculapie zachodzą kolejne, istotne zmiany. Szkoła staje się jednostką organizacyjną PTTK, uzyskując przez to uprawnienia koła terenowego PTTK, jako klub i jednocześnie szkoła narciarska. Przyjęto wówczas nazwę Klub i Szkoła Narciarska Aesculap PTTK Oddział Sudetów Zachodnich w Jeleniej Górze. Pomimo dużego zainteresowania społeczeństwa narciarskiego Jeleniej Góry działalnością Szkoły Narciarskiej Aesculap ( zasięg jej działania wyraźnie się rozszerzał ) nie można było w tym czasie rozwiązać problemu własnego locum. Aesculap nie miał wtedy własnej siedziby. Praktycznie całe "biuro" było prowadzone w mieszkaniu prywatnum Państwa Rażniewskich. Warunki te zniechęcały ich do pracy i często rozpoczęcie nowego sezonu stalo pod znakiem zapytania. ![]() Grupa dzieci z Aesculapa podczas zajęć ( widoczne na glowach uczestnikow czapki-aesculapki ). Piotr Żarczyński i Mirosław Ludorowski bawią się z dziećmi w "tramwaj śnieżny". Łabski Sczyt ( 1979 ).
1980 - Aesculap uzyskuje licencję Polskiego Związku Narciarskiego. Treść owej licencji (cyt.): "LICENCJA NR3. Wydział Sportu Młodzieżowego Szkolenia Kadr, Zarządu Głównego Polskiego Związku Narciarskiego licencjonuje działalność programową Szkoły Narciarskiej przy Oddziale PTTK w Jeleniej Górze kierowanej przez St. Rażniewskiego, zgodnie z regulaminem PZN dotyczącym szkół narciarskich na terenie Sudetów Zachodnich w sezonie 1980/1981" ( koniec cytatu).
1982 - Ważny okres w rozwoju organizacji. To rok utworzenia i zarejestrowania stowarzyszenia w Urzędzie Miejskim w Jeleniej Górze pod nazwą: Szkoła Narciarska i Sudecki Klub Sportowy "Aesculap" z siedzibą w Jeleniej Górze.
1985 - Powstaje pierwszy wyciąg zaczepowy typu "Janosik" na stoku Ulimka w Dziwiszowie. Zaczątki bazy narciarskiej. Szkoła nie musi już szukać mniej lub bardziej kosztownych rozwiązań organizacji zajęć i eskapad - nużących wypraw narciarskich ( dla ponad setki swoich uczestników ) w Karkonosze. W tym czasie ( 1984 - 1987 ) zawodnicy Aesculapa zaczynają wyjeżdżać na zawody w Polskę. Z Januszem Paulim ( przebywa w Austrii - ale jeden sezon wtedy pracował w Szkole i Klubie ), Tomaszem Rażniewskim ( po kilkuletnim pobycie w MKS Karkonosze w roli trenera, pracował przez dwa sezony w Aesculapie, tuż przed swoim wyjazdem do Kanady ) i Michałem Rażniewskim. W tym okresie Szkołę i Klub reprezentowali następujący zawodnicy: Agnieszka Iwanow, Agnieszka Cymerska, Robert Guminiak, Artur Piątkowski, Patrycja Kalamus, Maciej Strawa, Grzegorz Bacior, oraz bracia Tomasz i Jaroslaw Marklowie. Po udanych startach regionalnych zaczęły się wyjazdy na zawody ogólnopolskie.
Rywalizacja na trasach narciarskich z rówieśnikami z Zakopanego czy Bielska sprawiła, że zawodnicy Aesculapa stopniowo podnosili swój poziom sportowy. Wtedy jeszcze jeździli w Tatry po naukę. Więcej
1986 - Biuro Aesculapa przeniesione zostaje na ulicę Wiejską w Jeleniej Górze. Od tej pory funkcjonuje tam do dzisiaj.
1987 - Powstaje baza w Jagniątkowie. Zbudowano tam dwa wyciągi talerzykowe ( jeden o długości 140 m, drugi 300 m ). Wykonały je osoby związane z Aesculapem ( rodzice uczestników ) - panowie: Mirosław Patronik, Zenon i Andrzej Palewiczowie oraz Antoni Kozik. Wyciągi były tam czynne jednak krótko i ze względu na bezśnieżne sezony w okolicach góry Szerzawa, przedsięwzięcie zostało zarzucone a wyciągi przeniesiono do Dziwiszowa. W tym okresie rozszerza się wydatnie działalność w sferze sportu kwalifikowanego. Zawodnicy częściej niż do tej pory wyjeżdżają na zawody krajowe.
1988 - Baza materialna szkoły powiększa się o autokar "Jelcz" 080, z 32 miejscami siedzącymi. Była potrzeba posiadania własnego środka transportu. Nieco później ( 1990 ) kupiono jeszcze dwa używane autobusy ( "Tam" A11 T ); jeden z nich przeznaczony był na części, a drugi służył jakiś czas członkom klubu na wyjazdy na obozy i zawody. Rozpoczęto budowę pierwszego wyciągu orczykowego na Łysej Górze. ( Produkcja: FMP Fampa Cieplice Śl. Wyciąg buduje Bogdan Pawłowski ze swoją grupą budowlaną oraz inni fachowcy. ![]() Agnieszka Żmijewska podczas treningu slalomu na stoku Babiniec w 1988 roku.
1989 - W latach poprzednich i jeszcze do początku lat 90-tych dość prężnie oranizowane były zawody dla dzieci i młodzików, tzw. "Laury". Zawody były rozgrywane w różnych miejscach w trakcie trwania całego sezonu. Organizował je wieloletni działacz MKS "Karkonosze" - Bogdan Skowroński, przy współudziale KOZN-u i innych klubów dolnośląskich. Spory wkład organizacyjny dał Aesculap - wiele zawodów odbyło się na jego stokach, w miejscowościach: Jagniątków - Szerzawa, w Dziwiszów - Ulimka oraz na Łysej Górze). Młodzi zawodnicy Aesculapa zajęli w tych zawodach sporo człowych miejsc.
1990 - Przychodzą efekty kilkuletniej pracy, treningów z grupą zawodników. Łucja Zgudka i Michał Kałwa trafiają do ścisłej czołówki krajowej w kategorii młodzik. Między innymi: Łucja wygrywa dwóbuj alpejski na Międzynarodowych Mistrzostwach Szkół Sportowych w Konkurencjach Alpejskich w Zakopanem a Michał zajmuje tam czwarte miejsce.
1991 - Pierwszy program telewizyjny w TVK RELAX . W tymże roku rozpoczęto realizację programów telewizyjnych Szkoły Narciarskiej Aesculap. W comiesięcznych audycjach są przedstawiane filmy, informacje z życia Klubu i Szkoły. Programy te są realizowane nieprzerwanie już 12 lat. W tym czasie na Łysej Górze rozpoczęto budowę sztucznego śnieżenia. Łysą Górę wizytuje minister Michał Bidas, ówczesny Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki w Warszawie.
1992 - W latach 1991 - 1994 zawodnicy Aesculapa biorą udział w zawodch międzynarodowych w narciarstwie alpejskim. Wysokie pozycje w zawodach kwalifikacyjnych i rankingach krajowych umożliwiły wyjazdy naszych alpejczyków w Alpy i mierzenie się z czołówką Europy i Świata w takich zawodach jak: Trofeo Topolino ( Włochy ), Pinochhio Sugli Finali e Internazionali Abetone ( Włochy ), Internationale Jugend-Winterspiele Tirol ( Austria ), Skofia Loka ( Słowenia ). Więcej Więcej fotografii archiwalnych znajdziesz dziale Kronika Aesculapa
1995 - Wielkie sukcesy naszych zawodników w prestiżowych, światowych zawodach Trofeo Topolino oraz Air Canada Whistler Cup. Piotr Kaczmarek wygrywa we Włoszech sl. gigant a w Kanadzie slalom. Katarzyna Karasińska - dwukrotnie druga. Wyniki te otworzyły drogę aesculapiakom do dalszej kariery sportowej. Stały się początkiem drogi do kadry przygotowań olimpijskich i kadry Polski. We Włoszech po zawodach Trofeo Topolino zainteresowała się nimi firma Rossiglol, na której to nartach jeżdżą do dzisiaj. Więcej na temat ich wynikow i kariery na stronach: Piotr Kaczmarek | Katarzyna Karasińska | Historia Sportu.
1996 - Kolejne zmiany na Łysej Górze. Po wygaśnięciu umowy o współpracy z Zakładem Budowy Kopalń w Lubinie ( nastąpiła tez wtedy zmiana nazwy zakladu i reorganizacja; powstało Przedsiębiorstwo Budowy Kopalń ) Aesculap wykupuje i zostaje jedynym właścicielem środków trwałych w mikrostacji. Podjęte zostają działania dalszego rozwoju Łysej Góry. Znakomite wyniki naszych zawodników na zawodach krajowych i międzynarodowych. Piotr Kaczmarek wygrywa wszystkie konkrencje mistrzostw Polski w Ustroniu i Międzynarodowych Mistrzostw SMS w Zakopanem. Katarzyna Karasińska zdobywa dwa złote medale w mistrzostwach Polski. W Air Canada Whistler Cup w Kanadzie Piotrek zajmuje 3 miejsce w super gigancie a Kasia 5 w slalomie. Więcej
1997 - Na Lysej Górze rozpoczęto i ... ukończono budowę nowego wyciągu: Tatra-Pomę. W latach 97 - 98 Kaczmarek i Karasińska powtarzają świetne wyniki z poprzedniego sezonu. Znakomicie wypadł również Bartłomiej Wasileńczyk, który Ogólnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży zdobywa srebrny medal. Rok później także medale na OOM. Kaczmarek - złoto, Wasileńczyk - srebro. Warto odnotować udział Bartłomieja Wasileńczyka w MŚ juniorów. Trójka naszych zawodników w kadrze Polski. Więcej
1999 - Piotr Kaczmarek wygrywa wszystko na Ogolnopolskiej Olimpiadzie Młodzieży w Zakopanem, Katarzyna Karasińska zdobywa kolejno: srebrny, brazowy i złoty medal. Bartłomiej Wasileńczyk - dwa srebrne i brązowy. Bartłomiej i Piotr, dwukrotnie stają na podium w najważniejszych zawodach w kraju. Na Międzynarodowych Mistrzostwach Polski Seniorów zajmują 2 i trzecie miejsce - tuż za Andrzejem Bachledą Jr. Natomiast w Memoriale Br. Czecha Piotr wygrywa a Bartek zajmuje trzecie miejsce.
Trofeo Topolino 2000 i 2001 ( Włochy ) - nazywane nieoficjalnymi mistrzostwami świata. Kolejni zawodnicy Aesculapa ( wcześniej zakwalifikowali się i startowali w tych prestiżowych zawodach: Łucja Zgudka, Michał Kałwa, Katarzyna Karasińska, Piotr Kaczmarek ) pojechali na Trofeo Topolino. Na zdjęcich, obok innych reprezentantów Polski ( kat. młodzik i junior młodszy ) - znajduję się Katarzyna Dębska ( na zdjęciu prawym stoi trzecia od lewej ) i Michał Burzyński ( na lewym zdjęciu stoi trzeci od lewej ) a także trener Piotr Wądołowski ( na zdjęciu prawym stoi z flagą Polski ). Więcej na podstronie 'Trofeo Topolino'
2000 - Kolejna inwestycja na Łysej Górze. Rozpoczyna się budowa schroniska. Znakomity występ naszych instruktorów, pomocników i demonstratorów na Ogólnopolskich Zawodach Instruktorów w Zakopanem. Pomocnicy instruktora: Dominika Dworska 1 m-ce, Katarzyna Seńko 4 m-ce. Demonstratorzy: Magda Sosnowska 5 m-ce, Andrzej Piotrowski 7 m-ce, Piotr Ślawski 10 m-ce. Instruktorzy: Joanna Seńko 8 m-ce, Wojciech Piotrowski 8 m-ce, Dominik Więckowski 10 m-ce. Poszczególne grupy startowe były liczne. Na przykład w grupie pomocników instruktorów w kobietach startowało 120 osób, a w mężczyznach ponad 200. W sporcie wyczynowym: dwie osoby w Kadrze Polski: Katarzyna Karasińska i Piotr Kaczmarek. Udział tych zawodników w Mistrzostwach Świata Juniorów w Kanadzie.
2001 - Sezon 2000/2001 przebiega pod znakiem kongresu IVSI. Na Łysej Górze odbywają się treningi grupowych pokazów. Nasza reprezentacja została zaproszona do udziału w Kongresie IVSI (Światowa Organizacja Instruktorów Amatorów) w Zakopanem, co było znakomitą okazją do zdobycia nowych doświadczeń i poszerzenia wiedzy o narciarstwie. Uczestniczyliśmy w nim jako jedna 5-ciu na 53-y szkoły narciarskie z Polski. Zaistnieliśmy na forum szkół narciarskich, które przyjechały do Zakopanego, aby pochwalić się swoim dorobkiem, wziąć udział w warsztatach, wykładach i zawodach narciarskich. Zaprezentowaliśmy międzynarodowej publiczności, składającej się w większości ze znawców narciarskiego rzemiosła, ciekawy pokaz jazdy zespołowej. Nasza reprezentacja licząca w sumie 38 osób zebrała na Polanie Szymoszkowej wiele słów uznania za wykonane popisy jazdy synchronicznej. Dużym zainteresowaniem cieszył się występ grupy małych dzieci - wizytówki podstawowej działalności Szkoły Narciarskiej Aesculap.
Największe brawa dostaliśmy za finałowy zjazd całego zespołu. SITN przekazał podziękowania i gratulacje na ręce kierownictwa SN i SKS AESCULAP za, cytuję: "Udany, bardzo atrakcyjny występ DEMO-TEAMU Waszej szkoły". Oto pełna treść podziękowania zaadresowanego na ręce Pani Prezes Teresy Rażniewskiej i Kierownika Demo-Teamu Michała Rażniewskiego:
Na zakończenie obejrzyj wykresy obrazujące jak kształtowała się liczba uczestników szkolenia podstawowego oraz naszych wychowanków, którzy ukończyli kursy kadrowe organizowane przez SN i SKS AESCULAP w latach 1970 - 2007 (aby powiększyć - kliknij miniaturki).
........... ...........
Tekst, wykresy i zdjęcia: Michał Rażniewski
1982
Pierwszy wyjazd uczestników SN i SKS AESCULAP na Łysą Górę. Z powodu wprowadzenia stanu wojennego ( 13 grudnia 1981 r.), niemożliwe stały się wyjazdy na narty w Karkonosze i trzeba było szukać innych miejsc do prowadzenia zajęć narciarskich. To rok przełomowy w działalności Szkoły i Klubu. Wtedy powstał pomysł budowy bazy narciarskiej na Łysej Górze.
Tak wyglądały stoki Łysej Góry w 1982 roku. Jeszcze dziewicze - nie ma turystów. Pan Stanisław Rażniewski powiedział wtedy: "Tu
wybudujemy wyciągi... ". Niektórzy się uśmiechali...
Stanisław Rażniewski - pomysłodawca Mikrostacji Sportów Zimowych Łysa Góra Chrośnica-Dziwiszów ( jego autorstwa jest także pełna
nazwa mikrostacji ). On również z entuzjazmem podjął się wdrożenia projektów w życie. Okazało się, że z dobrym skutkiem
1983
1985
Dziwiszów 1985 rok. Na stoku Ulimka - tu ustawiono pierwszy wyciąg narciarski. Na zdjęciu Panowie Zenon Palewicz i Mieczysław
Bogdaszewski montują wyciąg typu "Janosik"
1986
1987
1988
Łysa Góra 1988 rok - przygotowana do montażu podpora wyciągu orczykowego
1989
1990
SN i SKS Aesculap spisuje umowę z rolnikami dotyczącą użytkowania ziemi. Zlecono Kazimierzowi Tarsie wykonanie
kompletnej dokumentacji sztucznego naśnieżania.
1991
W wyniku porozumienia między Zarządem SN i SKS Aesculap a dyr. ZBK Lubin Ryszardem Janeczkiem oraz Jerzym
Bułą rozpoczęto budowę systemu sztucznego naśnieżania. Zakład Budowy Kopalń inwestuje 4 miliardy starych złotych w
budowę zbiornika na wodę, pompowni, hangaru, drogi dojazdowej, rurociągu wodnego i powietrznego, zakup ratraka, maszyn
śnieżących, sprężarek i pomp. Budową obiektów w Mikrostacji Sportów Zimowych Łysa Góra zajmują się : z ramienia
Zarządu Aesculapa V / ce Prezes d / s Inwestycji Mieczysław Tyczyński a za strony ZBK Lubin Jerzy Buła.
Aesculap dokonuje pierwszego zakupu ziemi od rolnika Jana Nowaka. Łysą Górę wizytuje minister Michał Bidas,
ówczesny Prezes Urzędu Kultury Fizycznej i Turystyki w Warszawie.
Łysa Góra. Nawet późnym wieczorem można tu pojeździć na nartach
Rozpoczęto budowę wyciągów talerzykowych nr 2 i nr 3 , których producentami i wykonawcami są Mirosław Patronik i
Milan Vasicek. Wykupiono następną część ziemi od rolnika Bogdana Chamielca. ZBK Lubin wydzierżawia urządzenia
techniczne Mikrostacji Sportów Zimowych Łysa Góra - Mirosławowi Patronikowi, który zarządza ją 1 rok. W tym czasie
na stokach Łysej Góry pojawia się ratrak.
1993
Jesienią zarządzanie Łysą Górą przejmuje Teresa Rażniewska, która organizuje w tym czasie szkolenia załogi Łysej
Góry. Szkolenie techniczne przeprowadza Stanisław Mierzwiak z Okręgowego Inspektoratu Kolejowego Dozoru
Technicznego we Wrocławiu. Szkolenie BHP przeprowadza Jerzy Buła. Odbywa się również szkolenie UDZIELANIA
PIERWSZEJ POMOCY, które prowadzi Maciej Dworski ratownik GOPR , lekarz , również członek SN i SKS
Aesculap. W tym okresie Teresa Rażniewska kieruje pracami przy poszerzaniu stoku, wyrównywania jego powierzchni, po
Łysej Górze jeździ spychacz, który niweluje nierówności. Teresa Rażniewska ciągle mobilizuje Zarząd, członków Szkoły i
Klubu , dzieci i młodzież do pomocy przy pracach na rzecz Łysej Góry.
Organizuje niekończące się czyny społeczne zbieranie kamieni ze stoku, korowanie drzewa potrzebnego do prac
budowlanych, malowanie baraków. Całe dnie spędza na Łysej Górze. Nie tylko aby dopilnować prac. Jak trzeba - zakasuje
rękawy i sama bierze się do roboty.
W starym autobusie Aesculapa (który został wciągnięty na szczyt Łysej Góry) urządzono pierwszy w historii Mikrostacji bar.
Wnętrze autobusu zostało pomysłowo wykorzystane: poprzestawiano fotele, ustawiono sprzęty kuchenne i zainstalowano
ogrzewanie. Pierwszym właścicielem baru był Stanisław Sterna.
1994
Nowym kierownikiem Mikrostacji zostaje Jan Gogojewicz.
Widok na Łysa Górę z przeciwległych stoków Gór Kaczawskich ( z Okola )
Następuje reorganizacja Zakładu Budowy Kopalń w Lubinie. Firma ta zmienia nazwę na Przedsiębiorstwo Budowy Kopalń w
Lubinie. W związku z tą reorganizacją wygasa umowa o współpracy i Aesculap zostaje zobowiązany do wykupienia
środków trwałych znajdujących się na terenie Mikrostacji.
Wszystkie środki trwałe zostają wykupione od PBK i od tej pory SN i SKS Aesculap jest ich jedynym właścicielem.
Państwo Stanisław i Teresa Rażniewscy podejmują z Panem Andrzejem Karasińskim rozmowy na temat budowy
nowego wyciągu narciarskiego, który byłby usytuowany równolegle do istniejącego wyciągu nr 1. Zakupiono używany skuter
śnieżny.
1997
W wyniku porozumienia z Przedsiębiorstwem Budownictwa Górniczego i Energetycznego Spółki z O.O EGBUD i jej
dyrektorem Andrzejem Karasińskim rozpoczęto budowę wyciągu TATRA POMA /z zasobnikiem/. Wiosną
przeprowadzone zostały prace miernicze przez geodetów słowackich.
Prace wstępne i fundamenty wyciągu wykonał EGBUD a montaż Słowacy. Tempo robót budowlanych było ekspresowe.
Pierwsze maszyny wjechały na plac budowy na początku września a już w październiku wyciąg był gotowy do odbioru
technicznego. Wybudowano bar gastronomiczny w połowie stoku.
Właścicielami baru są Krzysztof Palcyn i Jarosław Szpala, bar został wybudowany na wydzierżawionym od Aesculapa
gruncie. Przy górnej stacji wciągów udostępniono klientom Łysej Góry następny punkt gastronomiczny / przyczepa
campingowa /, który obsługuje Mieczysław Rubin. Wykonano budynek, w którym obecnie otworzono wypożyczalnię
sprzętu i serwis narciarski .Właścicielem jego jest Michał Palewicz.
1998
Ustawiono dwa namioty / Lech i Bosman / po jednym obok każdego z punktów gastronomicznych, zwiększając tym samym
wydatnie ilość miejsc konsumpcyjnych jadłodajni .
1999
Na szczycie Łysej Góry ustawiono namiot firmy Okocim ( w miejsce namiotu Lecha ) na 150 osób, podjęto starania o
modernizację i przedłużenie wyciągu nr 2 ( do 650 m.).
2000
Rozpoczęto budowę schroniska na Łysej Górze ( przy górnej stacji wyciągu nr 2 ). Rok 2000 przeszedł do historii jako feralny, a właściwie końcówka roku - grudzień 2000. Próbowano w tym czasie wybudować drogę w poprzek stoku. Na trawiaste stoki Łysej Góry wjechały maszyny, wysypano kamienie wielkości pięści... Początek całej sprawy był po prostu niesamowity. Nad mikrostacją zawisło widmo drogi, przecinającej stok dokładnie w połowie. Widmo tym straszniejsze, że zanosiło się na zniweczenie długoletniej pracy społecznej cenionej i zasłużonej grupy dzieci, młodzieży, działaczy ze środowiska narciarskiego Jeleniej Góry. Wielka firma telefonii komórkowej chciała wjechać swoimi spychaczami na idealne trawniki narciarskie, z których uczestnicy Aesculapa przez lata, z mozołem wyzbierali wszelkie kamienie, aby zapewnić komfort jazdy sobie i innym narciarzom korzystającym z mikrostacji. Aby przybliżyć tamte okropne chwile cytujemy artykuł pt.: "W poprzek rozumu", który ukazał się w Gazecie Wrocławskiej (środa 13 XII 2000 R. NR 290 (15 696)).
2001
Budynek klubowy w czerwcu 2001 roku. Jest tu jeszcze sporo do zrobienia ( piętro ), ale czynne są już między innymi wygodne toalety, dyżurka dla ratowników i pomieszczenie dla dzieci. W tym roku rozpoczęto modernizację wyciągu talerzykowego nr 2. Rozpoczęto także budowę studni.
2002
2003
2004
Wykończono pomieszczenia na piętrze budynku oraz pokój socjalny. W ciągu lata trwała również modernizacja drugiego budynku (dawnego "ski-serwisu") z następującymi pomieszczeniami: archiwum SN i SKS "AESCULAP", przechowalnią nart dla uczestników szkoły i kasa. Ostatecznie zakończono te prace jesienią. Dobiegła końca budowa ekologicznej oczyszczalni ścieków. Realizowana była akcja (i trwać ona będzie nadal) "Lato na Łysej Górze", w ramach której zakupiono sprzęt do utrzymania trawników oraz zjazdowe hulajnogi. Odbywają się cykliczne zawody rowerowe MTB - Łysogórki 2005. Więcej fotografii z serii "Budowa" jest tutaj. W
Wybudowano nam drogę od parkingu do Mikrostacji. Droga w poprzek stoku to już historia. Fakt pomyślnie sfinalizowanej sprawy wymiany gruntów pomiędzy SN i SKS AESCULAP a Gminą Jeżów Sudecki umożliwił budowę nowej drogi na Łysą Górę. Tekst i zdjęcia: Michał Rażniewski Copyright © Michał Rażniewski |
|